سؤال: دکتر دابسون ، فکر می کنید شوهرها و همسران متاهل با خوشحالی باید بتوانند بدون جنگ زندگی مشترک داشته باشند؟

جواب: نه. سالمترین ازدواج ها زنانی هستند که زوج یاد گرفته اند چگونه بجنگند - چگونه تهویه خشم را بدون پاره کردن یکدیگر از هم جدا کنند. بین نبرد سالم و ناسالم تفاوت وجود دارد. در یک ازدواج ناپایدار ، دشمنی معمولاً مستقیماً در شخصیت شخص شریک می شود: "شما هرگز کاری درست انجام ندادید ؛ چرا من تا به حال با شما ازدواج کردم؟" "شما فوق العاده گنگ هستید و هر روز بیشتر شبیه مادرتان می شوید." اظهارنظرهای شخصی در قلب ارزش شخصی شخص اعتصاب کرده و تحولات داخلی ایجاد می کند.

از طرف دیگر ، درگیری سالم بر موضوعی که اختلافات آغاز شده است متمرکز شده است: "شما سریعتر از آنچه من می توانم آن را بدست آورم ، خرج می کنید. "وقتی من به من نگو ​​، من را ناراحت می کند که برای شام دیر می شود." "من شرمنده شدم که شما شب گذشته من را احمقانه به مهمانی نگاه کردم."

توانایی مبارزه صحیح ممکن است مهمترین مفهومی باشد که توسط افراد تازه متولد آموخته می شود. کسانی که هرگز تکنیک را درک نمی کنند ، معمولاً با دو گزینه جایگزین باقی می مانند: (1) عصبانیت و خشم را به سمت سکوت به سمت خود بگردانید ، جایی که در طی سالها فرو می رود و انباشته می شود ، یا (2) در شخصیت شخص همسر خود منفجر می شود. دادگاه های طلاق در هر دو گروه توسط زوجین به خوبی نشان داده شده است.

اکنون نرخ طلاق در آمریکا بالاتر از سایر کشورهای متمدن است. حتی آزار دهنده تر این است که میزان طلاق برای مسیحیان فقط کمی پایین تر از جمعیت کل است. چطور ممکن است چنین باشد؟ عیسی به پیروان خود آموخت که دوست داشتنی ، دوستانه ، مسئولیت پذیر از نظر اخلاقی ، خود نظم گرا ، صادق و قابل احترام باشند.

حقیقت این است ، همان شرایطی که ازدواج های غیر مسیحی را نابود می کند ، می تواند در خانه های مومنان نیز کشنده باشد. متداول ترین قاتل ازدواج ظریف و موذی است. بگذار توضیح بدهم.

یک مرد به ندرت ابتدا به دنبال مشاوره ازدواج است و وقتی این کار را انجام می دهد ، به دنبال انگیزه دیگری است که همسرش در پی آن است. او می آید زیرا ازدواجش دیوانه وار است. او می آید زیرا همسرش او را دیوانه رانندگی می کند.

اگرچه جزئیات متفاوت خواهد بود ، ناامیدی که از او ارتباط می گیرد با الگوی کاملاً فرسوده مطابقت دارد. چیزی شبیه به این خواهد بود

من و جان وقتی ازدواج کردیم عمیقا عاشق شدیم. ما در طول دو یا سه سال اول به خصوص با مشکلات مالی دست و پنجه نرم کردیم ، اما من می دانستم که او مرا دوست دارد و او می دانست که من او را دوست دارم. سپس چیزی شروع به تغییر کرد.

وی یک تبلیغی دریافت کرد که وی را ملزم به ساعات طولانی تر کرد. ما به پول احتیاج داشتیم ، بنابراین وقت دیگری را که او می گذشت مهم نیستیم. او آنقدر خسته است که می توانم صدای پاهایش را بشنوم. من چیزهای زیادی برای گفتن او دارم ، اما او خیلی دوست ندارد صحبت کند. بنابراین من شام او را تعمیر می کنم و او آن را به تنهایی می خورد. سپس او چند ساعت تلویزیون را تماشا می کند و به رختخواب می رود. سه شنبه شب او بسکتبال بازی می کند. صبح شنبه او با دوستانش گلف بازی می کند. سپس روز یکشنبه در کلیسا هستیم.

زمانهایی وجود دارد که بدون داشتن مکالمه واقعی یک یا دو ماه به آنجا می رویم. من خیلی تنها هستم حتی هیچ زن در محله ما وجود ندارد که بتوانم با آنها صحبت کنم. او بندرت مرا به شام ​​می برد و ماه گذشته سالگرد ما را فراموش می کرد. او سعی نکرده است شیرین یا درک و حساس باشد ، اما انتظار دارد که من نسبت به او پرشور باشم. احساس می کنم به خاطر داشتن رابطه جنسی با شوهر خودم عادت کرده ام! عزت نفس من در حال حاضر پایین است. احساس می کنم هیچ کس مرا دوست ندارد ... من یک مادر بد سر و صدا و یک همسر وحشتناک هستم.

ما زیاد بحث کرده ایم. منظورم واقعاً جنگیدن است. این تنها راهی است که می توانم توجه او را جلب کنم. ما هفته گذشته نبردی باورنکردنی مقابل بچه ها داشتیم. اشک. جیغ زدن. توهین دو شب را در خانه مادرم گذراندم. حالا ، تمام آنچه که می توانم درباره آن فکر کنم فرار است. جان به هر حال من را دوست ندارد ، پس چه فرقی می کند؟

او تنها نیست. حدس من این است که 90 درصد طلاق ها حداقل برخی از عناصری را که وی توصیف کرده است شامل می شود - یک شوهر بسیار شلوغ که عاشق کار خود است و گرایش به بی حساسیتی ، غیرمذهبی و غیر ارتباطی دارد ، با یک تنهایی ، آسیب پذیر ازدواج کرده است. زن عاشقانه ای که در مورد ارزشش به عنوان یک انسان شک دارد. آنها به یک تیم همسان تبدیل شده اند: او مانند اسب کار می کند ، او چرت می زند.

منبع :   sanykala